Abstract
De recente dynamische benadering van erfgoed in de (geschied)wetenschap heeft implicaties voor het leren over het verleden. Dat blijkt uit wetenschappelijke literatuur over geschiedenisonderwijs en erfgoededucatie. Dynamisch erfgoedonderwijs heeft als doel om cultureel en historisch besef onder jongeren te bevorderen door kritische reflectie op materiële en immateriële overblijfselen uit het verleden. Leerlingen worden gestimuleerd om - met respect voor historische feiten - deze representaties van het verleden vanuit verschillende perspectieven uit te leggen. Langs deze weg krijgen zij inzicht in de redenen waarom het verleden door groepen en individuen in de loop der tijd anders kan worden beleefd, gearticuleerd en geïnterpreteerd. Om dergelijk erfgoedonderwijs mogelijk te maken is het van belang dat educatief materiaal vanuit een dynamische opvatting wordt geselecteerd, toegelicht en bevraagd. Daarnaast zullen docenten en educatieve medewerkers getraind moeten worden in het actief begeleiden van leerlingen met verschillende achtergronden. Het realiseren van deze doelstellingen kan alleen vanuit wetenschappelijke kennis over vakinhoud, vakdidactiek, het leren door leerlingen en de publieke presentatie van het verleden. In dit project wordt deze kennis benut bij het uitwerken van een maatschappelijk gevoelig onderwerp: de omgang met het slavernijverleden in Nederland. Het project is cultureel, democratisch en maatschappelijk relevant.