Abstract
In de audiologische praktijk worden 'luister-en-herhaal'-taken op basis van zinnen gebruikt om het functioneel horen van een patiënt te meten. Bestaande Nederlandstalige testen voor spraakverstaan zijn samengesteld uit audiologisch gebalanceerde lijsten van zinnen. Dat betekent dat bij een controlegroep van normaalhorende luisteraars de resultaten per lijst slechts minimaal van elkaar verschillen. Bij het samenstellen van deze zinnentesten werd evenwel geen rekening gehouden met mogelijke variatie in talige complexiteit tussen de lijsten. Taalkundig onderzoek heeft aangetoond dat talige factoren het spraakverstaan nochtans sterk kunnen beïnvloeden. Dit is in het bijzonder het geval voor luisteraars met een hoorstoornis die, meer nog dan normaalhorenden, beroep doen op informatie afkomstig uit de taal zelf om gaten in hun auditieve waarneming op te vullen. Wanneer drempels voor spraakverstaan worden vastgesteld op basis van spraakstimuli die een semantisch en syntactisch hoog redundant karakter hebben, bestaat dus het gevaar dat de auditieve performantie van de luisteraar wordt overschat. Om dit probleem te ondervangen zal in een publiek-privaat samenwerkingverband tussen de VU (Toegepaste Taalwetenschap) en Otoconsult NV (expertise in psycho-akoestische testmethodieken en ICT-toepassingen in de audiologie) een nieuwe linguïstisch-audiologisch gecontroleerde spraakaudiometrische test ontwikkeld worden voor het Nederlandstalige gebied. Richtinggevend hierbij is de recent ontwikkelde Oldenburg Linguistically and Audiologically Controlled Sentences test die bestaat uit lijsten met semantisch moeilijk voorspelbare zinnen die een gevarieerde syntactische complexiteit hebben en die tegelijkertijd ook audiologisch gecontroleerd zijn. Het nieuw ontwikkelde spraakaudiometrische testmateriaal voor het Nederlands zal worden gevalideerd op basis van 30 normaalhorende moedertaalsprekers.